Articulo I
Resta decretate que ora il vale le veritate.
ora vale le vita,
e con manos juncte,
nos marchara pro le vita ver.
Articulo II
Resta decretate que omne le dies del septimana,
inclusive le martedi plus gris,
ha derecto a converter se in matinos de dominica.
Articulo III
Resta decretate que, comenciante ab iste instante,
il habera helianthos in tote le fenestras,
que le helianthos habera derecto
ad aperir se intra le umbra;
e que le fenestras debe remaner, le die tote,
aperite al verde ubi cresce le sperantia.
Articulo IV
Resta decretate que le humanos
non necessitara unquam plus
dubitar re le humanos.
Que le humano confidera in le humano
como le palma confide in le vento,
como le vento confide in le aere,
como le aere confide in le campo azur del celo.
Paragrapho unic:
Le humanos confidera in le humanos
como un infante confide in altere infante.
Articulo V
Resta decretate que le humanos
es libere ab le jugo del mendacio.
Nunquam plus il essera necesse usar
le cortice del silentio
ni le cuirasse de parolas.
Le humanos sedera apud le tabula
con su reguardo munde
proque le veritate devenira esser servite
antea le dessert.
Articulo VI
Resta stabilite, durante dece seculos,
le practica soniate per le propheta Isaiah,
e le lupo e le agno pascera juncte
e le alimento de ambes habera le mesme gusto del aurora.
Articulo VII
Per decreto irrevogabile il resta stabilite
le regnantia permanente del justitia e del claritate,
e le allegressa essera un bandiera generose
pro sempre displicate in le anima del populo.
Articulo VIII
Resta decretate que le major dolor
sempre esseva e sempre essera
on non poter dar amor a qui on ama
e saper que il es le aqua
que da al planta le miraculo del flor.
Articulo IX
Resta permittite que le pan de cata die
pote haber in le humanos le signal de su sudor.
Ma que supertoto illo pote haber
sempre le calide sapor del teneressa.
Articulo X
Resta permittite a qualcuno sia,
in qualcunque hora del vita,
le uso del vestimento blanc.
Articulo XI
Resta decretate, por definition,
que le humanos es un animal que ama
e que a causa de isto illes es belle,
multe plus belle quam le stella matinal.
Articulo XII
On decreta que nil essera obligate
ni prohibite,
toto essera permittite,
inclusive jocar con le rhinocerotes
e camminar durante le vesperas
con un immense begonia in le reverso.
Paragrapho unic:
Sol un cosa resta prohibite:
amar sin amor.
Articulo XIII
Resta decretate que le moneta
non potera unquam plus emer
le Sol del matinos veniente.
Expulse ab le grande coffro del timor,
le moneta se transformara in un spada fraternal
pro defender le derecto de cantar
e le festa del die que ha arrivate.
Articulo Final.
Resta prohibite le uso del parola libertate,
illo que essera supprimite ab le dictionarios
e del landa speciose del buccas.
Comenciante ab iste instante
le libertate essera alco vive e transparente
como un foco o un fluvio,
e su habitation essera sempre
le corde del humanos.
Santiago, Chile, april 1964
Thiago de Mello, poeta brasilian, (1921-).
Si vos vole audir le proprie poeta dicente le poema, clicca ibi: Le Statutos del Humanos.
PS: Como vos vide, le poema esseva scribite in Chile. Isto es a causa del colpo de stato que implantava un dictatura militar in Brasil in le anno 1964 e faceva que le personas contrari al governamento deberea exiliar se in altere paises. Le titulo del poema face referentia a un peculiaritate del regime militar, id es, le governantia per medio de decretos extra-constitutional: le "actos institutional". Le plus cognite es le "AI-5" (Acto Institutional 5), quando le militares comenciava facer un controlo plus forte del manifestationes contrari al regime stabilite. Le dictatura durava ab 1964 a 1985.
