[Sia juvene]

Sia juvene,
Juvene, solmente.

Non face litteratura
Ni te vesti le melancholic aspecto
De qui sape
E se prona
In le abyssos
De iste pauper' humanitate
Si vil e si disgratiate!

Sia natural como le rosas
Que rumpeva illac ex le parterres del jardin,
— E sia juvene!,
Ma non vol' esser plus nil
Quando tu sta apud me.

 António Botto, poeta portuguese, (1897-1959).