Mi ver conforto
E mi ver amico!
Quando le umbra, quando le nocte
Ex le altos veni descendente,
Le dolor mie,
Fremente, evelia se...
Mi dolor es un leon
Que lentemente mordente
Devora de me le corde.
Io canta e io plora amaramente;
Ma le dolor, indifferente,
Continua...
Febril, quasi folle,
Io curre a te, vino laudate!
- E le dolor mie addormi se,
E le leon es quietate.
Quante plus io bibe plus illo dormi:
Vino adorate,
Tu potentia es enorme!
E io a vos dice, animas plagate,
Oh animas triste sanguinante:
Io va camminar semper
In continue vinolentia!
Grande vita!
- Haber le vino como amante
E le morte como companion!
António Botto, poeta portugese, (1897-1959).
0 comentários:
Post a Comment