Postponimento

POSTPONIMENTO

Depost deman, si, solo depost deman...
Io va guastar deman in pensar re depost deman,
E assi il va esser possibile; ma hodie non...
No, hodie nil; hodie io non pote.
Le persistentia confuse de mi subjectivitate objective,
Le somno de mi vita real, intercalate,
Le fatiga anticipate e infinite,
Un fatiga qua mundos pro prender un tram...
Iste specie de anima...
Solo depost deman...
Hodie io vole preparar me,
Io vole preparar me pro pensar deman in le die sequente...
Illo es que es decisive.
Io jam ha le projecto delineate; ma non, hodie io non delinea projectos...
Deman es le die del projectos.
Deman io me sedera apud le tabula de officio pro conquirer le mundo;
Ma io solo conquirera le mundo depost deman...
Io ha desiro de plorar,
Io ha desiro de plorar multo, subitemente, ex intra...

No, non vole vos saper plus nil, il es secreto, io non dice.
Solo depost deman...
Quando io esseva un infante le circo de dominica amusava me tote le septimana.
Hodie solo me amusa le circo de dominica de tote le septimana del infantia mie...
Depost deman io essera altere,
Le vita mie se triumphara,
Tote le qualitates mie de intelligente, litterate e practic
Essera convocate per un edicto...
Ma per un edicto de deman...
Hodie io vole dormir, io redigera deman...
In hodie, qual le spectaculo que pro me repeterea le infantia?
Mesmo pro io comprar le billetes deman,
Nam depost deman es que sta ben le spectaculo...
Antea, non...
Depost deman io habera le posa public que deman io studiara. Depost deman io essera finalmente lo que io non pote nunquam esser.
Solo depost deman...
Io senti somno como le frigido de un can vagabunde.
Io senti multe somno.
Deman io te dicera le parolas, o depost deman...
Si, forsan solo depost deman...

Le avenir...
Si, le avenir...

Álvaro de Campos, heteronyme del poeta portugese Fernando Pessoa, (1888-1935).